علی پیشتاز

روزایی که بودم میترسیدم از نبودت که آخرم اومد
نمیدونم دلت بی وفا شد یا من از عشق بدم اومد
واسه دلتنگیات برگرد که بی تو حسم تلف میشه
تو نبودی که ببینی بی تو من چه بلایی سرم اومد
بیا برگرد هنو خیسه چشمات برگرد نگو کی چشش داد
برگرد تا این رابطه نمرده هنوزم میشه عشقو بهش داد
یه نفر که دیگه نیست و رفت و بود کلی دلم خوش بش
یه در که دیگه بسته شد و دو چشمامو کرد خشکش
هر شب خیره میشم به این در که شاید بازم وا شه
همون در که میبندی رومو با اشکا سر میخورم پشتش

هوا آروم آروم داره میشه تیره منم دلم بدجوری پیشش گیره
چشمامم تو چشماش خیره دستامم تو موهاش میره
لالایی میخونم براش تا که بیاد خوابش
دستم زیر سرش همیشه جا بالش
چش خماری که میاد به دنبالش
شبا عادت کرده بودم من به این کارش
بوس آرومی که میاد میده با عشق
اون موهای مشکی با اون پیچ و تابش
با اینکه من اونو میبینم تو خواب اما اون منو هر روز میبینه تو فالش
نیست میشم باز میبندم چشامو خیس میشم باز و میخندم
هه به دروغایی که گفتن همه نگو چشمای تو هم انقد بی رحمن

بیا برگرد هنو خیسه چشمات برگرد نگو کی کشش داد
برگرد تا این رابطه نمرده هنوزم میشه عشقو بهش داد
برگرد هنو خیسه چشمات برگرد نگو کی کشش داد
بیا تا این رابطه نمرده هنوزم میشه عشقو بهش داد