ابی

حنا خانوم

حنا ، حنا ، خانوم حنا

چه اسمی اسم شما

ناز آهنگ بهاره

صدای نرم زمزمه

میون بارون و گُله

بوی عاشقونه داره

 عروسی ستاره ها

تو حوض چشمای شما

یه افق منظره داره

 برای پرواز دلم

رو به حیاط عاشقا

چشمتون پنجره داره

 حنا خانوم دل من

یه جای قصه انگار

منتظر شما بود

 پشت در باغ بهار

این همه آه و انتظار

به خاطر شما بود

 حنا ، حنا ، خانوم حنا

هلهله ی قلب شما

ضرب نوبرانه داره

 برای رقصیدن دل

تو سینه ی چلچله ها

تا بخوای ترانه داره

 برای بوسیدن یار

تو سایه بارون چنار

تب کودکانه داره

 صدای آواز منه

تو کوچه پرسه می زنه

تا بخوای بهانه داره

 حنا خانوم ، سومین ترانه ، در چینش نهایی آلبوم " حسرت پرواز " است که ما می خواهیم در موردش صحبت کنیم .

 ترانه سرا : زویا زاکاریان

 حنا خانوم ترانه یی ست که از نظر بار معنایی و سوژه ، کاملا ساده و روان است . سوژه ای که در آن به مدح زیبایی ها و حسن های معشوق پرداخته شده است و در کنار آن اشاراتی هم به انتظار ها و اضطراب ها و نگرانی های عاشق دارد .

زویا زاکاریان با تکیه بر تصویرسازی هایی که شاید در اینگونه سوژه ها و با این شکل کمتر مورد استفاده قرار گرفته است ، سوژه را برای شنونده بسیار صمیمی و جذاب کرده است .

نکته ی مهم بعدی که در زیبایی و جذابیت این اثر بسیار تأثیرگذار بوده و سوژه ی تکراری اثر را نجات داده است ، نحوه ی روایت این موضوع است . به هر روی سوژه ها محدودند و چیزی که توانایی یک نویسنده یا شاعر را نمایان می کند ، نحوه و شکل روایت آن موضوع است . از نظر من زویا باز هم با وجود محدودیت های موجود در ریتم این کار را بسیار خوب انجام داده است و شکل روایتش را بسیار دوست داشتنی کرده است .

نکته خوب در تعریف های عاشق از معشوق ، در این موضوع است که نگاه ترانه سرا یک نگاه سنتی و تکراری به این موارد مورد تعریف قرار گرفته شده ، نیست . به طور مثال ترانه سرا در توصیف چشم معشوق ، به روایتی خاص پرداخته و از توصیف چشم و ابرو و مژگان که در ادبیات سنتی ما بسیار مرسوم بوده ، خارج شده است . و یا در توصیف از قلب ، به سراغ توصیف هایی رفته که بسیار تازه هستند و تا کنون کمتر شنیده شده است .

 شکل روایت به گونه ایست که ما ترانه را از زبان راوی که همان عاشق ترانه است می شنویم ، که به بیان زیبایی های معشوق و حالات و احساسات خودش در قالب تصاویر و تشبیه هایی زیبا می پردازد .

 راوی ترانه ، در دو بند نخست به تمجید از اسم معشوق پرداخته است . از نظر من این بخش از ترانه ضعیفترین قسمت ترانه است و شروعی نه چندان جالب برای این کار . علت هم انتخاب اسم نه چندان خوب "حنا خانوم " است . به نظر من این اسم باید به شکلی انتخاب می شد که بار معنایی و یا حتی زیبایی لازم را برای توصیف شدن در ادامه را داشت . اما از نظر من این اسم دارای پتانسیل و جذابیت لازم برای ادامه دادن و تعریف و تمجید از آن نیست . ترانه سرا در این بخش سروده است :

 حنا ، حنا ، خانوم حنا

چه اسمی اسم شما

ناز آهنگ بهاره

 صدای نرم زمزمه

میون بارون و گُله

بوی عاشقونه داره

 که به طور کامل در تمجید از اسم " حنا خانوم " است .

سپس راوی ، در دو بند بعدی به سراغ تعریف از زیبایی های چشم معشوق رفته است که در این بخش هم ترانه سرا ، به سادگی و زیبایی با شاعرانگی ای خاص این کار را به انجام رسانده است . زویا در این بخش استفاده های زیبایی از تشبیه انجام داده و ترکیب های جالبی را خلق کرده است.

ترکیب ها و تشبیه هایی چون :

 - منظره ای از عروسی ستاره ها در حوض چشمان یار ( تشبیه چشم به آسمان )

- چشم معشوق پنجره ای ست ، برای پرواز عاشق رو به حیاط عاشق ها (تشبیه چشم یار به دروازه ی ورود به شهر عشق )

 سپس در دو بند بعدی هم ، مانند بند های گذشته و با همان شیوه ، راوی ترانه به تعریف از قلب و دل معشوق می پردازد . در این بخش هم ترکیب ها و تشبیه های بسیار زیبا و لطیفی چون :

 - ضربان نوبرانه ی قلب و تشبیه ضربان قلب به هلهله

- ترانه داشتن قلب معشوق برای به رقص در آوردن دل چلچله ها و تشبیه ضربان قلب به رقصیدن دل

 - تب کودکانه ی دل معشوق برای بوسیدن یار در سایه ی خیس درخت چنار

را شاهد هستیم .

 در بند آخر هم ، راوی ترانه در ادامه ی توصیف قلب معشوق ، خودش را هم وارد میدان می کند و خودش را هم وابسته به معشوق و قلبش می داند :

 - صدای قلب معشوق ، صدای من است که در کوچه پرسه می زند و برای این پرسه زنی ها به اندازه ی کافی هم بهانه دارد .

 در بخش ترجیع بند ترانه هم راوی ترانه به بیان حالات خود و به بیان عشقش به معشوق می پردازد .

آهنگساز و تنظیم کننده : شوبرت آواکیان

 شوبرت آواکیان این ملودی را که خودش از آن به عنوان یک ریتم با زیرساخت های ریتم های آفریقایی یاد می کند و نه 8/6 ایرانی ، در آغاز می سازد و ابی آنرا می پسندد و برای سرایش ترانه به سراغ زویا زاکاریان می روند .

به هر روی این اثر از نظر ملودی در میان ملودی های مرسوم 8/6 ، ملودی متفاوت تری ست و ظرافت ها و زیبایی های خاصی دارد .

تنظیم اثر هم ، مثل تمام آثار این آلبوم با نواختن سازهای زنده در آن ، بسیار جذاب و شیرین و پراحساس از آب درآمده و استفاده ی خوب و هوشمندانه از فلوت و پیانو و گیتار به عنوان سازهای اصلی ، بسیار به تاثیرگذاری این ترانه افزوده است . ملودی های نوشته شده برای تنظیم این کار هم ، بسیار همگام با ملودی ترانه و کامل کننده ی آن است .

 آوازخوان : ابی

 ابی پس از سال ها دوباره در این آلبوم ، یک ملودی 8/6 را برای اجرا انتخاب کرد و تا حدودی هم با نظرات موافق و مخالفی رو به رو شد . به هر روی او این ترانه را هم با تبحر و لطافت خاصی ، مانند دیگر 8/6 های اجرا شده ی قبلی اش اجرا کرده است و فکر می کنم که اکثر دوستداران و مردم این ترانه را بسیار دوست دارند و به نظر من ، همین موضوع هم علت اجرای اثری با این ریتم بوده است .