مهستی

آهای اهالی شهر حرف و سخن زیاده
حال همه گرفته ست درده دلا زیاده

تا به کسی میرسی ناله و دلواپسی
وقتی میپرسی چرا داد میزنه بی کسی

بی کسی

دلم تنگه دیاره هنوز عاشق یاره
واسه دیدن خونه روزا رو میشماره

دلم تنگه دیاره هنوز عاشق یاره
واسه دیدن خونه روزا رو میشماره

هرچی صدا می زنی هیچ کس جواب نداره
وقتی رفاقت می خوای هیچ کس وفا نداره

بدون رفاقت سخته بی هم زبونی سخته
میون صد تا آدم تنها بمونی سخته

منتظر فرارم از دنیا گله دارم
برای گفتن از عشق یه عالمه حرف دارم

اگه گوشت با منه بگم چه حالی دارم
عاشق خاک خونم قریب این دیارم

دلم تنگه دیاره هنوز عاشق یاره
واسه دیدن خونه روزا رو میشماره